Scholieren van het vwo mochten zich vandaag over het examen Nederlands buigen. De reacties die hierop binnenkwamen bij de Stichting Eindexamenlijn waren zeer divers.


Over vraag 4 werd aangegeven dat meerdere antwoorden juist zouden zijn; volgens het correctiemodel was het juiste antwoord 'conclusie', terwijl volgens meerdere kandidaten het antwoord 'verklarend' ook juist zou kunnen zijn. Ook de stichting Eindexamenlijn is van mening dat beide antwoorden juist zijn; we hebben dan ook inmiddels contact opgenomen met het College voor Examens (CvE) en houden je op de hoogte als daar nieuws over is.

Ook vraag 13 zorgde voor veel verwarring; veel kandidaten begrepen uit het correctiemodel dat alleen de voorbeelden die in de vraag genoemd werden, goedgekeurd zouden worden als mogelijke antwoorden. Het CvE geeft hierover het volgende aan: "het correctievoorschrift is bindend. Het
correctievoorschrift geeft bij deze vraag aan welk antwoord juist is. Artikel 3.3 van de algemene regels van het correctievoorschrift geeft
aan hoe een corrector moet handelen als een kandidaat een antwoord geeft dat vakinhoudelijk volledig juist is maar in het correctievoorschrift
niet is voorzien. Beide correctoren dienen het in dat geval eens te zijn over de vakinhoudelijke juistheid." Onze uitleg hiervan is dat docenten
ook juiste antwoorden mogen goedkeuren wanneer deze niet in het correctiemodel staan.

In vraag 16 werd gevraagd hoe de bijbehorende tekst getypeerd kon worden. Een van de antwoordopties, volgens het correctiemodel de juiste, stelde dat het een combinatie was van beschouwing en betoog. Kandidaten klaagden bij ons dat dit een onmogelijke combinatie is; in een beschouwing geef je volgens hen immers geen mening, terwijl een betoog juist draait om de
mening. Uit een beschouwing kan echter volgens de stichting Eindexamenlijn wel een lichte voorkeur voor een van de gepresenteerde standpunten blijken; daarmee is het antwoord in het correctiemodel volgens ons het meest juiste van de opties die gegeven worden. Daar staat echter tegenover dat de stichting het zeker met de eindexamenkandidaten eens is dat de vraag op zijn minst onduidelijk is. De stichting zal het College voor Examens dan ook adviseren deze vraag mee te nemen in de overwegingen met betrekking tot de normering voor het examen Nederlands op vwo-niveau.

De enige tekst die duidelijk naar voren kwam in de klachten, was de korte tekst waar de vragen 19 en 20 betrekking op hadden. Ook de stichting Eindexamenlijn had na lezing enige moeite om de tekst precies te begrijpen; de auteur lijkt zichzelf op belangrijke punten tegen te spreken. Ook deze tekst en de bijbehorende vragen zullen dan ook bij het CvE onder de aandacht gebracht worden.

Tot slot leverde de samenvatting, vraag 21, weer de gebruikelijke problemen op; veel verschillende punten moesten in een zeer beperkt aantal woorden worden besproken. Dit jaar leek er een lichte verbetering te zijn ten opzichte van vorige jaren; simpelweg het optellen van de verschillende punten die volgens het correctiemodel in de samenvatting dienden te staan bracht ons tot de conclusie dat de verplichte onderdelen net binnen het maximum aantal woorden besproken zouden kunnen worden, maar ook dit jaar was de marge weer erg beperkt. Daarnaast werd in een van de onderdelen van de samenvatting gevraagd naar een redering; in het correctiemodel lijken volgens veel kandidaten echter drie redeneringen te staan. De drie punten
die daar genoemd worden, moeten echter gezien worden als drie stappen in een en dezelfde redenering. Kandidaten die hier verdere vragen over hebben, worden uiteraard van harte uitgenodigd om daar met ons contact over op te nemen.